Zeri im 01.01.2021

• Nuk ka dyshim se zemëra që beson tek Zoti, dhe tek udhëresa e tij. Bindja besimi dhe zbatimi i urdhave të tij. Të gjitha keto kanë nevojë për një mendje të mbledhur, në natyren njerozore, është vendosur shtysa. Drejt epshve e kjo mjafton që ta shperqëndoj mendjen e mbledhur, duhet që njeriu të perçendoj shqetesimët. Të vetë muhohet me perkujtimin e Përendis të zbatoj urrdheresat e tij, dhe të pergatitet për takimin më të.

• Nuk kam parë gjë me shperqendruse për mendjen se sa sy gjëra, separi bindja ndaj vetëvetes për gjithcka që ajo deshiron e kjo nuk ka kufi. Kjo ben qe njeriu të humbas fejen dhe besimin pa i realizuar të gjitha qellimet, siç mund të jetë deshira për gratë e bukura. Mbledhja e pasuris, kerkimi i pushtetit, apo gjërat e ngjashmë me ketë. Nuk ka gje më shperqendruse se kjo, shkon jeta dhe ti nuk arrin ta rralizosh as një pjes të tyre. Së dyti shoqeria me njerzit sidomos, njerzit e thjeshtë dhe shetitja . Sepse natyra njerzorë mbushet me epshe dhe se pranon largimin nga kjo botë. Para pelqen dembelsinë në adhurim hutimin dhe rehatin, dhe humba e orvë në as gjë. Ai që duhet të forcohet duhet te vetë muhohet. Vetem atë herë zemera arrin të zbrazet, dhe vetvetja nuk mund të gjej epshin kjo është rruga e shpetimit mendohu thellē. Për dobin e saj që të pelqej . Sharja e kohës është genjeshter nuk me ka pare syri fatkeqesis me të madhe. Se sa lakmija dhe sa sharjet i bejnë kohës, dhe kritikat e tyrë ndaj viteve. Çfar mund të hamensohët për një njeri me llogjik. I cili tregon se kjo e kritikuara kaq shum, dhe që gjykon kaq keq qenka koha. Nuk na mbetet të themi se keta njerz e kan leshuar litarin, ja kan dedikuar keto të keqija krijusit. Koha është thesar një nga quditë që e shikoj të vetja, është tendenca për tu hutuar pas gjerave që kemi në dorë. Pavarsisht dijenis se jeta është e shkurtë dhe se shperblimi i atjeshëm varte nga puna në këtë jetë, o ti jetë shkurtër shfrytëzoj dy ditët e botës dhe prit orët e largimit. Dhe kujdes mos e angazho zemëren me gjerat e cila për to nuk është krijuar, mesoje vetën me të hidhurën dhe shtype nesë e refuzon. Është e turpshmë për dikë që Qendron mes dy zjarrve, që të merret me punë që nuk i shkojnë situatës.

•