UNË BESOJ NË MADHËSHTINË TIME.MENDO DHE PASUROHU ME MUA

Në kapitullin e parë unë kuptova se unë jam njeri si çdo

njeri tjetër e përderisa kuptova këtë deklaratë të

rëndesishme edhe pse duket e thjeshtë atëherë unë mund

të them, unë besoj si çdo njeri tjetër edhe unë mund të

arrij çdo gjë që dua në jetën time.

Unë besoj se Zoti më dhuroi jetën që unë të mund të jem

e lumtur,

Unë besoj se Zoti më dhuroi shumë njerëz që janë pasuria

më e madhe e jetës sime dhe unë nuk pagova asgjë për ata

Unë besoj se ata njerëz janë dhurata që më dhuroi Zoti ,që

të lumturoj jetën time, ata janë prindërit e mi që

gjithmonë më dhurojnë dashuri të pastër hyjnore ! Përderisa Zoti ti fali gjitha këto mrekulli, a nuk të vjen

turp dhe të thuash që jam i mjerë, jam viktimë, jam

viktimë e mashtrimeve, jam viktimë e politikes.

Jam viktimë e rrethit ku jetoj. Duhet të kesh pak dinjitet të

të vije turp nga vetja, nëse përdor fjalë të natyrës së tillë.

E ku të mendosh mendimet e qenësisë së tillë.

Dhe mos më thuaj se ke besim në Zot, nëse beson se

deklaratat e mësiperme e të quajturit Vetes Viktimë, është

e vërtet për ty, nuk mundesh edhe të besosh në Zot edhe

të vuash.

Nese beson se diçka është e pamundur, unë të them se

,është e pamundur të besoni në Zot dhe të vuani, kjo është

e pamundur, kurse gjithcka tjetër është e mundur, nëse

besoni në Zot.

Gjithçka tjetër që ti e do është e mundur nëqoftëse ti

beson në Zot.

Te besosh në Zot është:

Te besosh në veten tënde!

Të besosh në krijimin e mendjes tënde!

Të besosh ne magjinë e jetës tënde!