Dicka nga vetja ime

Ne tingujt e kitares une dhe tymi i cigares

ka ren nata e zez une jam ulur prane dritares

shikoj hije te zeza qe levizin neper rruge

3 hije nje e mbysin kurse nje po lyp per buk

shikoj veten ne pasqyre dhe ne kok me vine mendime

po ne fund si gjithmone ngelem une dhe vetja ime

nuk te do njeri degjon leku vetem urdheron

, me sy nuk te shikon me nje fjal te masakron.

Ndaj me koken lart mundohem lojen te luaj,

e kam dhe nje shok tamam qe me frymezon te shkruaj,

qe bredh dhe dal, me te njohur dhe te huaj

qe mund te ti dredh te gjitha nje per mua do e ruaj

i hap syt dhe shikoj qiellin po asnje yll nuk ndricon.

Shikoj henen te merzitur eshte dicka qe i mungon,

pak me tutje ne nje rruge nje nene djalin po kerkon

bertet ne mes te nates po njeri nuk e ndimon.

Jeta qenka e poshter kur nuk ke asgje ne bote,

te gjitha i ke humbur dhe te duket vetja kot.

Kam vetem laps dhe leter 1 cigare asgje tjeter.

Jam i ulur ne nje dhom shoqerin, time kujtoj

ata mbase me harruan po une kurr nuk i harroj

te gjith tani ndryshuan, dhe cunat u haaruan

ata qe iken lart mbas 1 viti su kujtuan.