Besimi në Zot

Date27.11.2019

Dëgjoj shumë njerëz që thonë se besojnë në Zot, por nuk besojnë. Çdo besim strehon dyshime. Dyshimi është më i madh sot se besimi.

Të besosh do të thotë të dish se gjithçka që ndodh ka një arsye, sepse drejtësia e përsosur është te Zoti.

Do të thotë të dish se ne jemi plotësisht të dashur, sepse dashuria e përsosur është në Zot.

Do të thotë të dish se koha dhe hapësira nuk ekzistojnë sepse nuk ka kufij në Zot.

Do të thotë të dish se çfarë mendojmë se është e mirë dhe e keqe është ajo që ne e bëjmë prej saj, sepse në Zotin gjithçka është një!

Do të thotë të dish se jeta dhe vdekja janë vetëm një ide, sepse në Zot jeta është e përjetshme.

Por është kështu: ne kemi frikë nga vdekja sepse besojmë se do të jetë fundi, por do të jetojmë vetëm kur të jemi gati të vdesim. Në Zot jeta është pafundësi.

Kështu që ne besojmë se nuk kemi kohë dhe kemi nevojë për një vend (parajsë, parajsë, nirvana etj.) Për të qenë të lumtur, ku nuk ka kohë dhe hapësirë   në pafundësi.

Eshte ajo qe, ne besojmë se të humbasësh diçka është e keqe dhe të fitosh diçka (shëndet, para, reputacion, fuqi) është mirë, por të gjithë të jesh një në Zot.

Eshte ajo qe, ne besojmë se kemi nevojë për miratim dhe dashuri, edhe pse dashuri e përsosur eshte në Zot.

Dhe është kështu që ne të besojmë se bota është e padrejtë, edhe pse drejtësia e përsosur eshte në Zot dhe ne nuk duam të shohim që të gjithë janë përgjegjës për situatën në të gjithë botën sepse të gjithë jemi në të njëjtin vend në të njëjtën kohë, sepse koha dhe Hapësira është një iluzion.

Zoti është një, jo "ai një", dhe për sa kohë që ne e konsiderojmë veten të ndarë nga Zoti, ne gjithmonë do të kërkojmë që të tjerët ti fajësojmë për vuajtjet tona. Nëse një person ndryshon qëndrim, Zoti e ndryshon situatën e tij.

Dallimi midis personit në fund dhe personit në fillim nuk është distanca, por veprimi. Nuk mjafton të besojmë në të mirën, duhet të bëjmë diçka për ta realizuar atë.